คืออะไรก็ไม่รู้: กุมภาพันธ์ 2008

การทำบุญถวายสังฆทานเลี้ยงพระ
การถวายสังฆทาน เราสามารถ จัดถวายที่บ้านก็ได้, ถวายที่วัดก็ได้ ในกรณีที่เราจัดถวายที่บ้านเราจะต้องจัดเตรียมการต่างๆไว้ให้พร้อมแล้วไปแจ้งความจำนงค์ว่าจะนิมนต์พระสงฆ์สักกี่รูปต่อเจ้าอาวาส หรือพระภิกษุภัตตุทเทศก์ (ผู้เป็นเจ้าหน้าที่นิมนต์พระสงฆ์ในวัด) และให้ระบุวัน เวลา ที่จะถวายด้วย ในวันถวายจะมีรถมารับหรือไม่ เราต้องระบุให้ชัดเจน ส่วนเรื่องการนิมนต์พระสงฆ์ภายในวัดก็จะเป็นหน้าที่ของเจ้าอาวาสหรือ ภิกษุภัตตุทเทศก์ จะนิมนต์ให้เอง ข้อสำคัญเราในฐานะที่เป็นเจ้าภาพต้องทำเจตนาให้บริสุทธิ์ คือเมื่อเผดียงสงฆ์ต่อเจ้าอาวาส หรือภิกษุภัตตุทเทสก์ หรือภิกษุรูปใดรูปหนึ่งว่า "ข้าพเจ้าขอเผดียงสงฆ์จากวัดนี้ เพื่อรับสังฆทาน ในวันนั้น เวลา สถานที่นั้น จำนวนภิกษุเท่านั้นรูป" ตามที่ต้องการแล้ว อย่าคำนึงถึงว่าเรา จะได้พระรูปใดก็สุดแล้วแต่ทางวัดจะจัดให้ แม้ว่าภิกษุรูปนั้นจะไม่ชอบพอ กับตนมาก่อน ก็ไม่ควรแสดงความรังเกียจ โดยที่สุดแม้จะได้เพียงสามเณรไปรับสังฆทานก็ควรยินดี เพื่อให้ทานนั้นเป็นของบริสุทธิ์เป็น "สังฆทาน" เพราะว่า พวกภิกษุหรือสามเณร ก็ชื่อ ว่ามาในนามของสงฆ์ เราซึ่งเป็นเจ้าภาพพึงทำเจตนาให้มุ่งตรงต่อสงฆ์ว่า ไม่ใช่ถวายแก่ "บุคคล" ในการ ถวายสังฆทานนี้ ไม่จำกัดจำนวนพระสงฆ์ จะนิมนต์เพียง ๔-๕-๖ รูปก็ได้ไม่จำกัดจำนวน แล้ว แต่กำลังศรัทธาของเราเมื่อพระสงฆ์มาถึงสถานที่เรียบร้อยแล้ว ได้เวลาเราในฐานะเจ้าภาพพึงนำสิ่งของ คืออาหาร คาวหวานหรือสิ่งของอย่างอื่นเช่น ถังที่จัดเป็นใส่สิ่งของสำเร็จรูปที่เรียกว่าถังสังฆทาน ปิ่นโต หรือกะละมัง ที่ได้จัดเตรียมไว้รวมทั้งดอกไม้ ธูป เทียนด้วย สิ่งที่จะลืมเสียไม่ได้ คือน้ำ ควรใส่แก้วหรือขวดตั้งไว้ตรงหน้าพระ ด้วย จัดเรียง ไว้เป็นชุดๆ ตามจำนวนพระสงฆ์ที่มาสู่สถานที่ที่จัดไว้ สิ่งของทั้งหมดเมื่อพร้อมแล้ว เราผู้เป็นเจ้าภาพ จัดการจุดธูป เทียน บูชาพระรัตนตรัยกราบลง ๓ ครั้ง อาราธนาศีล ว่าดังนี้คือ

มะยัง ภันเต วิสุง วิสุง รักขณัตถาย ติสะระเณนะ สะหะ ปัญจะ สีลานิ ยาจาม ฯ ทุติยัมปิ มะยัง ภันเต วิสุง วิสุง รักขณัตถาย ติสะระเณนะ สะหะ ปัญจะ สีลานิ ยาจาม ฯ ตติยัมปิ มะยัง ภันเต วิสุง วิสุง รักขณัตถาย ติสะระเณนะ สะหะ ปัญจะ สีลานิ ยาจาม ฯ เสร็จแล้ว พระสงฆ์ที่เป็นหัวหน้าจะให้ศีล ๕ ดังนี้ เริ่มแรก ท่านก็จะสวด นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ ฯ ๓ จบแล้วให้เราว่าตาม จากนั้น ท่านก็เริ่ม ให้ศีล ๕ ตามลำดับคือ ปาณาติปาตา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ ฯ อะทินนาทานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ ฯ กาเมสุมิจฉาจารา เวรมณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ ฯ มุสาวาทา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ ฯ สุราเมระยะมัชชะปะมาทัฏฐานา เวรมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ ฯเราก็ว่าตามทีละข้อ จนที่ว่าจบ เมื่อท่านกล่าว สรุปศีลบทว่า สีเลนะ สุคติง ยันติ ….ตัสมา สีลัง วิสูทะเย ฯ จบ เราก็รับว่า อามะ ภันเต จบแล้วให้กราบลง ๓ ครั้ง ต่อจากนี้ก็ให้นั่งประณมมือฟังพระสงฆ์สวดถวายพรพระ(บทพาหุง) จนจบต่อไปก็ ให้เราตั้ง นะโม ๓ จบ แล้วกล่าวคำถวายสังฆทานต่อไป ดังนี้คือ อิมานิ มะยัง ภันเต ภัตตานิ สะปะริวารานิ ภิกขุสังฆัสสะ โอโณชะยามะ สาธุโน ภันเต ภิกขุ สังโฆ อิมานิ ภัตตานิ สะปะริวารนิ ปะฏิคคัณหาตุ อัมหากัง ทีฆะรัตตัง หิตายะ สุขายะฯ คำแปล ข้าแต่พระสงฆ์ผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลายขอน้อมถวาย ซึ่งภัตตาหารกับของที่เป็นบริวารทั้งหลายเหล่านี้แด่พระสงฆ์ ขอพระสงฆ์จงรับซึ่งภัตตาหารกับของ ที่เป็นบริวารทั้งหลาย เหล่านี้ เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุขแก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย สิ้นกาลนานเทอญ ฯเมื่อเรากล่าวคำถวายจบ พระสงฆ์ทุกรูปจะประนมมือขึ้น รับว่า "สาธุ" ต่อจากนั้นจัดการประเคนอาหารพระสงฆ์ ขณะประเคนอาหาร ควรเข้าไปใกล้พระสงฆ์ประมาณ ๑ ศอกยกของที่ประเคนให้สูงขึ้นจากพื้น ไม่ควรกระทบต่อสิ่งกีดขวางอย่างอื่นสูงพอประมาณ ของที่ประเคนแล้วห้ามมิให้ถูกต้องอีก ถ้าถูกด้วยความพลาดพลั้งต้องรีบยกประเคนใหม่ ของประเคน ทีละอย่างๆ ถ้าเป็นของเล็กๆ จะประเคนด้วยมือเดียวก็ได้ แต่ต้องประเคนด้วยมือขวา ขณะพระกำลังฉัน เราในฐานะเจ้าภาพควรนั่งปฏิบัติด้วยการดูแลให้ทั่วถึง และควรปวารณา สิ่งใดขาดตกบกพร่องขอได้เรียกได้ตามประสงค์ เมื่อพระฉันอาหารเสร็จแล้ว ถอนสำรับคาวออกก่อนนำของหวานประเคนต่อไป ถ้ามีน้ำชาก็ควรรีบถวายตอนนี้ด้วย ช้อนส้อมของหวานไม่ควรลืม เมื่อพระฉันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ให้นำเครื่องไทยทานที่จะถวายพระสงฆ์ เช่น ดอกไม้ธูปเทียน ห่อของถวายที่จัดเตรียมไว้ มาถวายตามลำดับ เริ่มตั้งแต่ประธานหัวแถวลงไป หากมีคนคอยช่วย ก็นำสิ่งของไทยทานนั้นวางไว้ข้างหน้าพระ เป็นชุดๆ ไปเจ้าภาพก็ค่อยประเคนตาม บางแห่งจะกล่าวคำถวายก่อน พอจบแล้วก็นำถวายเลย ส่วนปัจจัย(เงิน) ควรแยกไว้ต่างหาก ไม่สมควรประเคนพระถึงแม้จะใส่ในย่ามก็ไม่ควร ทางที่ควรประเคนในปวารณาแทนปัจจัย (เงินควรมอบให้กับไวยาวัจกร) เมื่อประเคนของไทยทานเรียบร้อยแล้วพึงตั้งใจกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลที่เราทำบุญครั้งนี้ ให้บุพพการีชนบ้าง แก่เทพยดาเจ้ากรรมนายเวร ขอให้กุศลผผลบุญที่กระทำในวันนี้ จงเป็นผลสำเร็จแก่ตนเองและครอบครัว ตลอดสรรพสัตว์ทั้งหลายด้วยความปรารถนานั้นๆ เทอญฯ น้ำที่กรวดนั้นต้องเป็นน้ำสะอาดไม่มีเจือปน ควรเตรียมไว้ล่วงหน้าซึ่งมีหม้อสำหรับกรวดน้ำโดยเฉพาะ หรือภาชนะที่สมควรอย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ เป็นการดีที่สุด เพราะเป็นสิ่งจำเป็นต้องใช้ ในทุกๆ งาน ในขณะพระเถระผู้เป็นหัวแถวเริ่มสวดอนุโมทนาว่า ยะถา วาริวะหา เป็นต้นไปก็เริ่มกรวดน้ำให้ไหลลงโดยไม่ขาดระยะ เมื่อพระสงฆ์รับสวดว่า สัพพีติโย พร้อมกัน พึงเทน้ำลง ให้หมดแล้ว ประนมมือรับพรต่อไปด้วยใจเป็นสมาธิ น้ำที่กรวดแล้วควรนำไปเทลงในกระถางต้นไม้ หรือใบเสมา และจะครอบแม่ธรณีอีกครั้งว่า ขออุทิศส่วนบุญที่ทำในวันนี้จงไปถึงดวงวิญญาณ ผู้มีพระคุณทั้งหลายด้วยความถนัดใจ ไม่ควรเทหรือสาดทิ้งทางหน้าต่างประตู หรือในสถานที่ๆ ไม่ควรเช่น กระโถน ใต้ถุนบ้านเหล่านี้เป็นต้น ต่อนั้นเตรียมรถที่จะส่งพระสงฆ์กลับวัดเป็นการเสร็จพิธี ส่วนเครื่องสังฆทานที่นิยมกันในปัจจุบัน (สังฆทานถังเหลือง)สำหรับ "สังฆทานถังเหลือง" ที่ชาวพุทธนิยมซื้อไปถวายพระสงฆ์นั้น ท่านทราบหรือไม่ว่ามีบางสิ่งบางอย่างไม่ชอบมาพากลอยู่ในนั้น เรามาดูซิว่าในถังสังฆทานสีเหลือง ๆ หนึ่งใบ มีอะไรอยู่ข้างในนั้นบ้าง "ถังเหลืองๆ" ที่มีวางขายตามร้านสังฆภัณฑ์นั้น บางร้านจะยัดหนังสือพิมพ์หรือกระดาษแข็งเข้าไว้เต็มก้นถัง ส่วนที่เป็นสังฆทาน หรือข้าวของเครื่องใช้จริง ๆ จะถูกบรรจุไว้แถวขอบปากถังเพื่อให้ดูว่ามีของใช้มากมายจนล้นปากถัง แล้วเอาพลาสติกใสหุ้มอีกทีเพื่อไม่ให้ของล้นจนหก แท้จริงแล้วมีของใช้ไม่กี่อย่างเท่านั้นเอง ข้าวของเครื่องใช้ที่บรรจุมักเป็นของคุณภาพต่ำ เช่น หางผงซักฟอก ธูปเทียนคุณภาพต่ำ แปรงสีฟันที่ขนแปรงแข็งโป๊กผ้าอาบน้ำฝนที่บางเบาจนน่าวิตกว่าพระนุ่งสรงน้ำเมื่อใดคงได้โป๊แต่ไม่เปลือยเมื่อนั้น หรือบางทีอาจเป็นผ้าอาบน้ำฝนสีเหลืองที่ใส่มาพอเป็นพิธีคือ ขนาดกว้างยาวไม่เกิน 1 เมตร ที่นำมาใช้ประโยชน์ไม่ได้ น้ำปลาราคาถูกที่ดูออกว่าเป็นน้ำใส่สีละลายเกลือ ข้าวสารที่ใส่มาแค่ถุงเล็ก ๆ หยิบมือเดียวพอเป็นพิธีเหมือนกับผ้าอาบน้ำฝนที่ถูกใส่มา และบางครั้งก็เป็นเศษข้าวสารหัก ถ้าสังเกตดูดี ๆ บางถังจะมีเกลือป่นใส่มาให้เป็นสิบถุง ใส่เพื่อเกลือป่นจะได้กินพื้นที่เยอะ ๆ จะได้ไม่ต้องใส่ของใช้อื่นเพิ่มเติม เพราะเกลือป่นมีราคาถูก นอกจากนี้ข้าวของที่ไม่จำเป็นอื่น ๆ ก็มีใบชารสเข้มข้นที่ความเป็นจริงแล้วพระและสามเณรไม่ค่อยชงฉันกันเลย และมักจะถูกทิ้งไปอย่างไม่ได้ประโยชน์น้ำบรรจุขวดที่มีกลิ่นผงซักฟอกอันเนื่องมาจากการบรรจุอยู่ในถังที่อับพร้อมด้วยผงซักฟอก 1 กล่อง เมื่ออากาศร้อนทำให้กลิ่นของผงซักฟอกเข้าไปในขวดน้ำกลายเป็นน้ำที่มีกลิ่นผงซักฟอกไม่เหมาะแก่การบริโภคในเวลาต่อมา กล่องสบู่ก็เป็น "บริขารล้นวัด" อีกชิ้นหนึ่ง มีกล่องหนึ่งก็ใช้ได้เกือบตลอดชีวิตของการเป็นพระ ไม่จำเป็นต้องถวายบ่อยก็ได้ ได้มาก็ล้นวัดไม่รู้จะเอาไปไว้ไหนดี ความไม่ชอบมาพากลของ "สังฆทานถังเหลือง" เกิดจากความที่เราไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรไปถวายพระดีเลยต้องอาศัยเครื่องสังฆทานที่มีจำหน่ายตามร้านบรรจุให้สำเร็จรูป เพื่อจะได้ไม่ต้องเล่นเกมเดาใจพระ อีกทั้งการบรรจุถังก็ทำมาให้เรียบร้อยสวยงาม ซื้อปุ๊บก็ถือไปถวายปั๊บ เข้ากับยุคสมัยบริโภคนิยมพอดี ไม่ต้องเสียเวลาไปซื้อหามาประกอบให้ลำบาก แต่ความที่คนซื้อไม่ได้ใช้ คนใช้ไม่ได้ซื้อก็เลยเป็นช่องว่างที่เปิดโอกาสทองให้กับร้านค้าเอารัดเอาเปรียบผู้บริโภคโดยอัตโนมัติ คนซื้อไม่มีทางรู้หรอกว่า "สังฆทานถังเหลือง" ที่ซื้อไปถวายพระ ข้างในมีของที่จำเป็นสำหรับพระจริง ๆ สักกี่อย่าง มีของที่มีคุณภาพมากแค่ไหน หรือมีจำนวนสิ่งของที่คุ้มกับราคาที่ร้านค้าตั้งไว้หรือไม่ ส่วนพระสงฆ์นั้นเล่า เมื่อรับประเคนสังฆทานเสร็จ โยมลากลับเปิดถังออกดูเจอแต่สิ่งของที่ใช้ได้เพียงไม่กี่ชิ้น ซ้ำของบางอย่างก็ไม่มีคุณภาพดีพอ บ่อยครั้งที่พระท่านต้องจ่ายปัจจัยไปซื้อหามาใช้เอง หรือบางครั้งก็มีแต่ม้วนกระดาษชำระใส่มาเต็มใต้ถัง หรือมีแต่เกลือถุงเล็ก ๆ หลายสิบถุงหรืออย่างที่หนังสือพิมพ์เคยลงข่าวว่ามีหนังสือโป๊ใส่มาในถังสังฆทานด้วย จะบอกให้โยมรับรู้แต่โยมก็กลับบ้านไปเสียแล้ว การจัดสังฆทานให้ได้ประโยชน์ ข้าวของเครื่องใช้ที่ซื้อหามาจัดเป็นสังฆทานได้ - สบู่ จัดเป็นเครื่องประทินผิว แต่พระก็ใช้ได้เพื่อทำความสะอาด และระงับกลิ่นกาย - ยาสีฟัน ชนิดผงหรือแบบหลอดก็ได้ ยาสีฟันสมุนไพรก็น่าสนใจ - แปรงสีฟัน เลือกชนิดขนแปรงอ่อน ๆ จะได้สบายเหงือก - ยาสระผม เอาไว้ใช้เวลาโกนศีรษะจะได้โกนได้ง่ายขึ้น - ใบมีดโกน เป็นของจำเป็นมาก เพื่อใช้โกนศีรษะ (ขนนก only) - ผงซักฟอก ใช้ซักจีวรเพื่อความสะอาด - เครื่องดื่มสมุนไพรพร้อมชง ขิงผง ชารางจืด มะตูม เดี๋ยวนี้ผลิตออกมาหลายประเภท หรือจะใส่เครื่องดื่มรสช็อกโกแลตก็ได้ อย่าลืมดูวันหมดอายุก่อนซื้อด้วย - ผ้าอาบน้ำฝน เลือกที่เนื้อหนา ๆ หรืออาจเลือกซื้อเป็นสบง (ผ้านุ่ง) หรือจะเป็นอังสะก็ได้ เพราะพระท่านมักจะมีผ้าอาบน้ำฝนอยู่มากแล้ว จะขาดแคลนก็คือสบง อังสะ ถ้าถวายให้สามเณรก็จัดเหมือนพระเช่นกัน - ถวายสังฆทานแม่ชี ก็เปลี่ยนจากผ้าเหลืองเป็นชุดแม่ชี ซึ่งหาซื้อได้จากวัดบวรนิเวศหรือที่สถาบันแม่ชีไทย หากหาซื้อไม่ได้ก็เปลี่ยนเป็นผ้าขาวเนื้อดีตามร้านขนาด 2-4 เมตรแทน จากนั้นแม่ชีท่านจะนำไปตัดเย็บเป็นเสื้อ ผ้าถุง ผ้าครอง ตามสมควร - หนังสือธรรมะ หนังสือเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม หนังสือเกี่ยวกับสุขภาพ หรือหนังสือความรู้ต่าง ๆ ที่คิดว่าพระสงฆ์ควรรับรู้เพื่อนำไปบอกกลาวแก่ญาติโยมได้ - ยาสมุนไพรต่าง ๆ รวมทั้งยาแผนปัจจุบัน - เครื่องเขียน สมุด ปากกา ดินสอ รวมทั้งซองจดหมาย แสตมป์ - ไฟฉาย ถ่านไฟฉาย เป็นสิ่งจำเป็นมากสำหรับวัดชนบทและวัดป่า - จาน ชาม ช้อน ส้อม อาจสอบถามดูว่าวัดนั้น ๆ ต้องการจำนวนมากหรือไม่ จะได้จัดเป็นชุดใหญ่ถวายเป็นของสงฆ์ เพื่อให้ชาวบ้านหยิบยืมได้ด้วยในงานบุญประเพณีต่าง ๆ รวมทั้งเครื่องมืองานช่าง เช่น ค้อน ตะปู ไขควง หรืองานเกษตร เช่น จอบ เสียม พลั่ว และอุปกรณ์งานทำความสะอาด เช่น ไม้กวาดอ่อน ไม้กวาดแข็ง ถังขยะ ที่ตักผง ฯลฯ เหล่านี้ก็สามารถจัดถวายเป็นสังฆทานได้เหมือนกัน - ของอื่น ๆ ที่มักนิยมใส่ก็มี ข้าวสาร หัวหอม กระเทียม น้ำมันพืช น้ำตาล เกลือ ที่จัดว่าเป็นของแห้งเก็บไว้ได้นาน ของเหล่านี้ถ้าพระท่านใช้ไม่ทัน ท่านก็มักจะเก็บรวบรวมนำไปบริจาคต่างจังหวัดอีกที นับเป็นวงจรบุญไม่มีที่สิ้นสุด จัดเรียงข้าวของที่ซื้อมาลงในภาชนะซักผ้าที่ซื้อมาต่างหาก อาจจะเป็นถังหรือกะละมังก็ได้ แล้วนำไปถวายได้ทันที ของที่ควรลดละเลิกในสังฆทาน ข้าวของบางอย่างที่ควรหลีกเลี่ยงไม่นำมาประกอบเป็นสังฆทาน - บุหรี่ ยาเสพติด เครื่องดื่มชูกำลังทุกประเภท - ผลิตภัณฑ์อาหารที่บรรจุด้วยโฟม เพื่อหลีกเลี่ยงมลภาวะทางสิ่งแวดล้อม - อาหารกระป๋อง ผลไม้กระป๋อง เพราะเป็นอาหารที่มีสารกันบูด สารเคมี ไม่ส่งผลดีต่อสุขภาพ ใส่เป็นผลไม้สดจะดีกว่า ถ้าในวัดมีครัวอาจซื้อผักสดเข้าครัวก็ได้ - น้ำอัดลม น้ำที่ผ่านการปรุงแต่งใส่สี

คืออะไรก็ไม่รู้

วันศุกร์ที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

astore of amazon

วันจันทร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

my page of google

my blog at yahoo

วันอาทิตย์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

astore of amazon

วันจันทร์ที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

amazon.com ต่อ

วันอาทิตย์ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

ขายของใน Amazon.com ต่อ

การขายของใน Amazon.com

วันเสาร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

พิธีถวายสังฆทาน

วันศุกร์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

ชีวิต หรือ ขยะ

Best Price Comparison

Arquivo do blog

Quem sou eu